tag:blogger.com,1999:blog-354911232011-04-21T13:06:06.030-07:00మల్లవరపు జాన్ కవి వారి కుటుంబ సాహిత్య విశేష వేదికజాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.comBlogger201100tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-28979008705313839482006-12-05T03:11:00.001-08:002006-12-05T03:12:00.026-08:00<a href="http://f1.grp.yahoofs.com/v1/MFF1RbwHrKZ6sbetAGYXvJKikUe-qw19Hhw3AoraZagm1mESkzRjTLwwQB6y00UEWlXezOA8vVATehUH-f4Blw/john%20kavi.pdf">john kavi pdf file</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-2897900870531383948?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-1164890615786275082006-11-30T04:42:00.000-08:002006-11-30T04:43:35.793-08:00<a href="http://www.blogger.com/profile/28612413">radhika</a> said...<br />good work.<br /><a href="http://www.blogger.com/profile/30116702">unique speck</a> said...<br />awesome!<br /><a href="http://www.blogger.com/profile/14087054345460177664">unique speck</a> said...<br />ఈ తుమ్మచెట్ల మనసెప్పుడు కరుగుద్దో? అసలు మనసుంటే కదా వాటికి! వాటికి ఈ గతి పడితే అడివంతా వినపడేటట్లు గగ్గోలు పెడతాయి...నరికి పోగులు పెట్ట!కదిలించి కరిగించి కన్నీరొలికించిన కవిత...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-116489061578627508?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-1163848260819079262006-11-18T03:07:00.000-08:002006-11-18T03:40:50.830-08:00<i><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><p><span style="font-size:85%;">తేనెలూరు తెల్గుతీరు గనుంగొన(</span></p><p><span style="font-size:85%;">గోర్కి వొడమువారు;కుంటి నడక</span></p><p><span style="font-size:85%;">లేని కైత సౌరు గాన వేడుక సేయు</span></p><p><span style="font-size:85%;">వారు;కనుడు-మల్లవరపు( గృతిని#</span></p><p><span style="font-size:85%;"></span></p><p><span style="font-size:85%;">యతులు ప్రాస లప్రయత్నమ్ముగా వచ్చి</span></p><p><span style="font-size:85%;">కుదురు కొంట మెచ్చుకొంద్రు బుధులు;</span></p><p><span style="font-size:85%;">’మల్లవరపు జాను’ బల్లిదు( డీ జగా</span></p><p><span style="font-size:85%;">నేర్మియందు బాస పేర్మియందు#</span></p><p><span style="font-size:85%;"></span></p><p><span style="font-size:85%;">జాతి నలరించు నుడికార మే తదీయ</span></p><p><span style="font-size:85%;">కవితకున్ మేలి తొడవు;సంఘమును దిద్దు</span></p><p><span style="font-size:85%;">చూపుతో నిది పయనించు;సూనృతమ్ము</span></p><p><span style="font-size:85%;">పలుక వెఱువదు-మఱవదు పడి తెఱ( గు#</span></p><p><span style="font-size:85%;"></span></p><p><span style="font-size:85%;">జానువంటి కవులు జాను( దెనుంగుతో</span></p><p><span style="font-size:85%;">సంతరింప వలయు సత్కవిత్వ;</span></p><p><span style="font-size:85%;">మాంధ్రి నిక్కమైన యందముతోడ నూ</span></p><p><span style="font-size:85%;">రేగవలయు నాట నెల్ల యెడల#</span></p><p><span style="font-size:85%;"></span></p></span><span style="color:#ffcc99;"><span style="font-family:Arial;"><br /><span style="font-size:85%;">-"అభినవ తిక్కన,తెలుగు లెంక"<br />తుమ్మల సీతారామమూర్తి<br />(సెప్టెంబరు 1981)</span></i></span></span><span style="font-size:85%;"><br /></i></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-116384826081907926?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-1163681035016282822006-11-16T04:42:00.000-08:002006-11-18T02:16:55.546-08:00<span style="color:#ffcc33;">మా తాత సెప్తాఉంటె<br />పాత కధలన్నీ గల్ల తొట్టిలో<br />నానిన తోలవుద్ది </span><br /><span style="color:#ffcc33;"><br />మా తాత వగలమారి కధల్ని సెప్తావుంటె<br />కల్ల మెరుపు సూడాలి<br />మా అవ్వ పచ్చడి ముద్దల ప్రేమను<br />తాగిన అల్లరి అగుపడుద్ది<br /><br />మా తాతకి మోసాలూ,మాయాలూ తెలీవు<br />మా తాత మాటిచ్చాడంటే<br />మల్లెమొగ్గల్లాంటి కొత్త చెప్పులు కుట్టినంత గట్టింగుంటాడు<br /><br />ఇన్ని ఇరిగిన ఎముకల చప్పుళ్ళు<br />ఇన్ని ముసిరిన చీకట్లు తర్వాత<br />మా తాత నవ్వుతాంటే<br />అగ్రకులాన్ని వెలేస్తూ దూరంగా వెళ్ళిన ఙ్ఞాపకం<br />నిజమే మా తాతకూ అభిమానం ఉంది<br />అల్లంత దూరాన్నే అయ్యోర్ల ఆంకారాన్ని నిలేయడమంటే<br />తస్సదియ్య! మా తాత మీసాన్ని మెలేయడా అంటే మెలేయడా మరి<br /><br />మా తాత జాతర్లో తప్పెట దరువేస్తుంటే<br />అవమానపు తెట్టును ఏరేసిన వేళ్ళ చురుకు వినిపిస్తది<br />కానీ ఇప్పుడు మా తాత కళ్ళెర్ర చూస్తే చూడాలనిఉంది<br />ఊరికీ వాడకీ మధ్య గీతేసినోడి మూలాన్ని వెదికేందుకు<br /><br /></span><span style="color:#ffcccc;"> -మల్లవరపు ప్రభాకరరావు<br /> (1996)</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-116368103501628282?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-1163680340042619132006-11-16T04:28:00.000-08:002006-11-16T04:32:20.050-08:00<span style="color:#ffccff;"></span><br /><span style="color:#cc6600;">వర్తమానం బరువెక్కినప్పుడు<br />ఙ్ఞాపకాల్ని తడుముకోవడమే మిగిలింది<br />అస్తమానమూ అసమానతలు గురించి గొంత్తెత్తిమాట్లాడే కోడలుకు<br />అత్త అసహాయత మాత్రం అలుసవుతుంది<br />తన కడుపు కాల్చుకుని వెలిగించిన బిడ్డ తందాన వంతగాడయ్యాడు<br />అయినా మన బంగారం మంచిదవాలిగా-<br />అమ్మ ఇప్పుడొక అక్కర్లేని అవశేషం<br />తొలగించుకోవడానికి వెయ్యిన్నొక్కసార్లు నొసలు చిట్లించడం<br />మనసు ముక్కలవడానికి మాటలే ఈటెలు<br />నిజమే తండ్రీ! అడ్డాలనాడు బిడ్డలుగానీ గడ్డాలనాడా<br />ఆదరాబాదరగ ఆకలి తీర్చాలని ఊదునుగొట్టంతో ఊపిరి చివరిదాకా ఊది<br />పొయ్యి కింది పిల్లిని తోలిన అమ్మ<br />ఊపిరి తీసుకోవడానికిప్పుడు మాటలే కరువు<br />పచ్చి పుండై పొలాన్నించి వచ్చి పిల్లాడి నవ్వు కోసం<br />పేదరాసి పెద్దమ్మ కధల్ని సృష్టించిన అమ్మకు<br />పచ్చ నోట్ల మోహంలో మునిగిన తనయుని తన్మయత్వం ఒక వింతే!<br />అమ్మకు కావల్సింది మాటల మబ్బులే కాని ఎడారి నిశ్శబ్దం కాదు<br />రచ్చబండ మీద,చేలగట్లపైన,చెరువుకట్ట మీద<br />ఊరి పలకరింపులో తడిసిన అమ్మ<br />ఈ విశాల గదుల మధ్య ఇరుకు హృదయాల వాస్తవాన్ని<br />అంగీకరించలేకపోతున్న చాదస్తురాలే!<br />పేదరికం బరువు కాలేదు<br />ఇంటి మగోడి చావు దుఖం కల్గించలేదు<br />అన్నింటికీ మించి బ్రతుకులో ఆశ చావలేదు<br />కానీ కుంచించుకు పోతున్న కుమారుని హృదయాన్ని మాత్రం భరించలేకపోతుంది<br />ప్రతిదీ నీకేమీ తెలియదు అంటున్న కొడుకుకు<br />ఏమీ తెలియకనే ఇంతవాడ్ని చేసిన అమ్మ కళ్ళలోని బేలతనం కనిపించని పొరలు కమ్మేశాయి<br />అక్షరాలు ఐశ్వర్యాన్నిస్తాయనుకుందిగానీ<br />అమ్మను దూరంగా ఉంచే విద్యలు నేర్పిస్తాయనుకోలేదు<br />అమ్మ పాతకాలపు మనిషి<br />అమ్మది పెద్ద మనస్సు<br />అసింటగా ఉంచినా ఆశీస్సులే ఇస్తుంది కానీ..<br />తల్లుల్లారా!మీ ఆడపిల్లలకు బోధించండి<br />అత్త కూడా అమ్మలాంటిదేనని<br />అమ్మను ప్రేమించలేనివాడు ఆలినీ ప్రేమించలేడనీ</span><br /><br /><span style="color:#ccccff;">-మల్లవరపు ప్రభాకరరావు <br /> (అక్టోబర్ 13,2004)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-116368034004261913?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-1163662281155748412006-11-15T23:27:00.000-08:002006-11-15T23:31:21.163-08:00<span style="color:#ffcc99;">ఎన్నెల్లో సెందురుడు<br />సుక్కలెలుగులు<br />పిల్లగాలి పలకరింపుల కలలేటికి తండ్రీ!<br />చెమట చుక్కల్ని<br />గంజిమెతుకులుగా మార్చుకోవడానికి<br />గానుగెద్దులైటోల్లకి<br />బువ్వ దొరకటమే పంచనచ్చత్తరాల కల</span><br /><span style="color:#ffcc99;"></span><br /><br /><span style="color:#ffcc99;">అప్పుడెప్పుడో అయ్య చేసిన అప్పుకు<br />ఆదీ లేదు అంతం లేదు</span><br /><br /><span style="color:#ffcc99;">అంగిలెండిన చంటోడికి<br />అమ్మ ఆకలి తెలీదు</span><br /><br /><span style="color:#ffcc99;">వయసొచ్చిన పిల్లమానం<br />సుబ్బులప్ప కోకను వోణీ గుడ్డలుగా చేసింది</span><br /><br /><span style="color:#ffcc99;">అచ్చరం ముక్క లేదు<br />అంగుళం భూమి లేదు<br />మా ఆడోళ్ళనాగం చేయడానికి<br />ఆసామిగోరి పొలాలు ఆడ్నించి ఈడికి</span><br /><span style="color:#ffcc99;"></span><br /><br /><span style="color:#ffcc99;">నడుము నిలవనంటున్నా<br />బిచ్చాలు తాత పొగమొక్కలకి పోతానంటాడు<br />ఏందియా బో వొగుసోడిలా<br />కావిళ్ళకు పోతుండావంటే<br />ఊరికే కూకుంటే<br />ముద్దేడినించొత్తాదిరా అనెటోడు<br />మెతుకుకు మూరెడు దూరం బతుకులు<br />అంగిట్లో ముద్దకోసమే బతుకంతా యాగీ<br />ఆకలి పోరాటంలో అలసి<br />నక్కలోగుకి పోయినప్పుడు<br />లచ్చుమవ్వ ఏరై పొంగింది<br />వాగొడ్డున నిలేసుకున్న తుమ్మ చెట్లు మాత్రం<br />ఇదంతా మామూలే అన్నట్లు<br />తలలాడిస్తున్నాయి</span><br /><br /><span style="color:#ffcccc;">-మల్లవరపు ప్రభాకరరావు<br /> (1998)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-116366228115574841?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-1163661390783319692006-11-15T23:14:00.000-08:002006-11-15T23:16:30.783-08:00<span style="color:#ffcccc;">"పండుటాకు భువినిరాలి పడుచునుండ<br />చిన్న చివురాకు తలయెత్తుచున్న పగిది"(ఇది మీ కవితే)</span><br /><br /><span style="color:#ffcccc;">ఎదుగుతున్న మీ పలుకును చూస్తూవుంటే<br />ఇరుగట్టులను ఒరుసుకొని పారే<br />మీ ఝరీ కవితను గమనిస్తూవుంటే-<br />ఎంత ఆనందం కలిగిందో చెప్పనా?<br />ఆత్మీయుడు జాషువా వచ్చి<br />నా గుండెను తడుతున్నాడా<br />అనిపించింది-</span><br /><br /><span style="color:#ffcccc;">ఆ కాల్పనిక సత్యానికి<br />నా మనసు పుటలను<br />విశద సాక్షులుగా విప్పనా?</span><br /><span style="color:#ffcccc;"><br /></span><span style="color:#ff0000;">-డాక్టర్ సి.నారాయణ రెడ్డి<br /> (1981)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-116366139078331969?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-1163660694901110792006-11-15T23:02:00.000-08:002006-11-15T23:04:54.906-08:00<span style="color:#ffcc66;">పనస తొనలకన్న పాలమీగడకన్న<br />మధువుకన్న ముగ్ధ వధువుకన్న<br />మల్లవరపు కవిత మధురాతి మధురమ్ము<br />"జాను" తెనుగు మేలి "జాను తెనుగు"</span><br /><span style="color:#ffcc66;"></span><br /><br /><span style="color:#ffcc66;">భావమునకు తగిన పదములన్నియు వచ్చి<br />అందమైన ఛందమందు నొదిగి<br />పరమ హృద్యమైన పద్యమ్ముగా మారు<br />"జాను" తెనుగు మేలి "జాను తెనుగు"</span><br /><span style="color:#ffcc66;"></span><br /><br /><span style="color:#ffcc66;">మలయ మారుతములు పలుకరించిన యట్లు<br />ప్రేమ సుధలు చిలుకరించినట్లు<br />పుడమితల్లి గుండె పులకరించినయట్లు<br />"జాను" తెనుగు మేలి "జాను తెనుగు</span>"<br /><br /><span style="color:#ffcccc;">-"కరుణశ్రీ" జంధ్యాల పాపయ్య శాస్త్రి<br /> (సెప్టెంబరు 1981)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-116366069490111079?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-1162384282365079692006-11-01T04:29:00.000-08:002006-11-01T04:31:22.403-08:00<span style="color:#ffcc66;">ఫ్రకాశం జిల్లా కవిత్వ చరిత్రలో మల్లవరపు కవులదొక మథురాధ్యాయం.జాన్ పరిణితి చెందిన పద్యకవి.వారి కొడుకు రాజేశ్వరరావు పద్యం, గేయం రెంటి మీద పట్టు సాధించిన సహజకవి.వారి కొడుకు ప్రభాకర్ ఇప్పిడిప్పుడే నిప్పులు చెరుగుతూ కవితాలోకం తనవేపు చూచేట్టు చేసుకొంటున్న వర్తమాన వర్ధమాన వచనకవితా యువకవి. .ప్రభాకరరావు రాసింది దోసెడు కవితలే!అయినా ప్రతి కవితా ప్రభాభాసురం!ప్రతిపాదం ప్రతిభాస్వరం!<br />"ఒకానొక నిషిధ్ధ ప్రాంతంలో<br />వ్యక్తాలన్నీ అవ్యక్తమై<br />కత్తిమొన అంచున బందీలై ఉంటాయి<br />ఒకానొక నిషిధ్ధ ప్రాంతంలో స్వప్నాలన్నీ సత్యాలుగా<br />ఆవిష్కరించుకోకుండానే అదృశ్యమవుతాయి" నిషిధ్ధప్రాంతం అనే కవితలో ఆ పదబంధం పునరుక్తి చెయ్యడం వల్ల బలమైన కవిత్వనిర్మాణం జరిగింది<br />అబధ్ధాలు వినీ వినీ అవే నిజాలని నమ్మిన అమాయకపు ప్రజానీకం గూర్చి తలపోస్తూ ప్రభాకర్<br />"జారిపోతున్న నమ్మకాన్ని ఏఆశలతోనో పట్టుకోవాలని మనిషి రంగులను వెదజల్లుతున్నాడు"అంటాడు.<br />అవన్నీ సింధటిక్ రంగులని ప్రకౄతి సిధ్ధమైన పరిమళభరితాలు కావని కవితాత్మకంగా కలం కదుపుతాడు<br />అభివ్యక్తి విషయంలో కూడా ఈ కవి జాగ్రత్తను ప్రదర్శిస్తున్నాడు<br />"జెండా కొయ్యలు జెండాలపై తిరగపడుతున్నాయి<br />పిసకబడ్డ గొంతు పిడికిలై బిగుసుకుంటుంది" నిజానికి ఈరెండో పాదం లేకపోయినా కవిత్వం చిక్కగనే ఉంటుంది!<br />"రాబందులు జూబ్లీహిల్స్ నడిరోడ్డు మీద చేసిన చప్పుడుకు<br />హుస్సేన్ సాగర్ అలలు బెదిరి బుధ్ధుని పాదాలు తాకాయి"<br />నగరంలో విషాదం అలముకొన్న సందర్భాన్ని సామాన్యుల నిస్సహాయతని ఆవిష్కరిస్తూ చెప్పిన ఈ అక్షరాలు అతని కవిత్వ శిల్ప అవగాహనకి సాక్ష్యం చెబుతాయి.<br />"వాడెప్పుడూ అంతే<br />నీ చెమట చుక్కల్ని చెక్కుబుక్కులుగా మార్చుకుని<br />రెండేళ్ళకో,ఐదేళ్ళకో<br />అచ్చు నీలాగే పలుగూపార పడతాడు<br />పత్రికలో నీ ప్రతినిధిగా అచ్చేసుకుంటాడు" సమకాలీన రాజకీయాలపై స్పష్టమైన అవగాహన గల ఈ కవి రాసిన పంక్తులివి<br />ప్రభాకర్ కి తాను ఆవిష్కరించే వస్తువు మీద అన్ని కోణాల నుంచి అవగాహన ఉంటుంది.కవిత్వాన్ని జీవితమంత సీరియస్ తీసుకొనే కొద్దిమంది కవుల్లో ప్రభాకర్ ఒకడు.ఆవేశాన్ని ఆలోచనతో మధించి,అమృతాన్ని పంచిపెట్టగల అంతరంగం ఉంది.సామాజిక ఆర్ధికాంశాలపై సదవగాహన గల ఈ యువకవి తన పరిధిని విశాలతరం చేసుకోవాలి.సమకాలీన భాషల్లో వస్తున్న వైవిధ్య భరితమైన కవిత్వాన్ని పఠించాలి.అప్పుడు భవిష్యత్ పత్రంపై ప్రస్పుటమైన కవితాసంతకం చేయగలడు.<br />(వార్త ఆదివారం 18/02/2001) </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-116238428236507969?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-1162374869807054312006-11-01T01:52:00.000-08:002006-11-01T01:54:29.816-08:00<span style="color:#ffcc66;">జారిపోతున్న నమ్మకాన్ని<br />ఏ ఆశలతోనో పట్టుకోవాలని<br />మనిషి రంగులను వెదజల్లుతున్నాడు<br />అన్నీ వెలసిపోయిన రంగులే<br />నవ్వులను రువ్వలేనప్పుడు<br />ఏ రంగు మాత్రం కాంతిగా ఉంటుంది</span><br /><br /><span style="color:#ffcc66;">అబధ్ధాలు వినీ వినీ అవే నిజాలని నమ్మి<br />ఇప్పుడు అనాలోచితంగా<br />రంగులు విసురుతున్నాడు<br />ఆశలను మొలకెత్తించలేనప్పుడు<br />ఏరంగు మాత్రం కంటిలో పూలు పూయించగలదు</span><br /><br /><span style="color:#ffcc66;">మనిషి ఒంటరితనంలోకి జారిపోతున్నాడు<br />అమ్మను,అమృతత్వాన్ని<br />ఊరి మధ్య వేపచెట్టునూ వదిలేసి వేరుకుంపటి పెట్టుకుంటున్నాడు</span><br /><span style="color:#ffcc66;">కళ్ళ ముందు కాసుల గలగలలు వినిపిస్తున్నా<br />కళ్ళలో విస్తరిస్తున్న నైరాశ్యపు నీడల మధ్య<br />అస్పష్టమైన రంగులతో ఇంధ్రధనుస్సు సౄష్టించుకోవాలనుకుంటున్నాడు<br />పచ్చని నేలను కౌగిలించుకోలేనప్పుడు<br />హృదయమెప్పుడూ ఎండిన బీడే<br />ఎన్ని రంగులున్నా<br />ఏటిపక్కన పూచే మందారపు ఎరుపేది?<br />ఎన్ని రంగులున్నా<br />పెరటి ముద్దబంతి పసుపేది?<br />వేపపూత ఆకుపచ్చేది?<br />నిద్రగన్నేరు పూల రంగేది?<br />అన్నీ సింధటిక్ రంగులు<br />రాత బల్ల మీద అమర్చిన కాగితప్పూల వెలిసిపొయిన రంగులు<br />ఈ రంగులు రాగాలు వినిపించలేవు<br />ఈ రంగులు ఆశలను చిగురింపలేవు<br />ఈ రంగులు జీవితాన్నివెలిగించలేవు<br />ఈ రంగుల్తో ఇంధ్రధనుస్సును సృష్టించలేము<br /></span><span style="color:#ff0000;">- మల్లవరపు ప్రభాకరరావు<br />(1997)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-116237486980705431?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-1161690485184174972006-10-24T04:44:00.000-07:002006-10-24T04:48:05.193-07:00<span style="color:#ffcc66;">చీకట్లో దేవులాడుతూ..<br />ప్రియురాలి చుంబనం కోసం<br />ఎంతకీ విచ్చుకోని వెన్నెల<br />ఏమిటో నేలపై సన్నజాజులు రాలిన పరిమళం కూడా లేదు</span><br /><br /><span style="color:#ffcc66;">చీకట్లో కళ్ళు తడుముతుంటాయి<br />కనపడని దానికోసమే సిధ్ధాంతాలు<br />పురివిప్పని నెమలి పింఛం కోసం<br />కళ్ళు పుస్తకాల్లొ వెదుకుతుంటాయి</span><br /><br /><span style="color:#ffcc66;">తుంటరి కుక్క పిల్ల పైకెగిరే ఆనందంలో<br />ఎక్కడో చిక్కుకున్న గాలిపటాన్ని వెతికి తీయాలి</span><br /><br /><span style="color:#ffcc66;">రాత్రయితే చాలు<br />వెలుగు పరుచుకోవాలి కదా<br />కనీసం మిణుగురు కాంతి కూడా లేదు<br />ఆమె కన్నుల్లో నిండిన కాంతిని<br />నాలోకి ఒంపుకోవడం చాతకావడం లేదు</span><br /><br /><span style="color:#ffcc66;">హైద్రాబాదీ ఖవాలీ గీతాల్లో<br />విరహమై చీకటి నిండుతోంది<br />దోసిళ్ళతో తాగడానికి కవిత్వమొక్కటే సరిపోతుందా!</span><br /><br /><span style="color:#ff0000;">- మల్లవరపు ప్రభాకరరావు(2002)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-116169048518417497?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-1161689057512994352006-10-24T04:20:00.000-07:002006-10-24T04:24:17.520-07:00<span style="color:#ffff00;">పగలంతా మూసిఉంచిన గది<br />తెరిచీ తెరవంగనే ముక్కవాసన<br />ఏ పరిమళమూ స్వాగతించని గదిలోకి<br />నేనూ, నిశ్శబ్దమూ...</span><br /><div><br /><span style="color:#ffff00;">పరచిన చాప,చుట్టిన పరుపూ<br />ఛైతన్యరహితమై ఒక మెలాంకలీ గీతాన్ని వినిపిస్తుంది<br />దండానికి వేలాడుతున్న బట్టలన్నీ<br />అనంత శోకాన్ని ఉరేసినట్లుగా అనిపిస్తాయి<br />ఈ గది ఒక బాధాకర నిరీక్షణకు చిహ్నమైపోతుంది<br />ఒక సౌగంధికా పరీమళభరిత ఙ్ఞాపకాన్ని<br />ఆవాహన చేసుకొనే ఆనవాలు కనిపించని<br />ఒక శూన్య ప్రదేశాన్ని సౄష్టిస్తుంది</span></div><div><br /><span style="color:#ffff00;">రాత్రి మరీను…<br />పగలంతా ఆఫీసు అలజడిలో అలసిన<br />నాకు ఈగది ఏ చిర్నవ్వు బహుమానమూ ఎదురవ్వని<br />దుఃఖాన్ని బహుమతి ఇస్తున్నట్లుగా అనిపిస్తుంది<br />కానీ ఈగది నాకు ఒక అనివార్య ప్రవేశం..<br />చుక్కలు చుక్కలుగా చప్పరించాల్సిన అనివార్యదుఃఖం...<br />ఈ వేసవి రాత్రి…<br />కిటికీకావల పరుచుకున్న వెన్నెల<br />వెన్నెల కురుస్తున్నట్లుగా లేదు<br />వెచ్చని నిట్టూర్పులు విడుస్తున్నట్లుగా వుంది<br />అప్పుడప్పుడూ తెరలు తెరలుగా వీస్తున్న గాలి<br />కొబ్బరాకుల్లో చిక్కుకున్న నవ్వై నాలో ఙ్ఞాపకాల్ని గుచ్చుతుంది<br />ఇక్కడో ఆశ తన రెండుకళ్ళ దీపాల వెలుగులో ప్రతిబింబిస్తూ</span></div><div><span style="color:#ffff00;">నాలోనూ, నా గదిలోనూ సజీవ చైతన్యాన్ని నింపుతుంది</span></div><div><br /><span style="color:#ff0000;">-మల్లవరపు ప్రభాకరరవు<br />(2002)</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-116168905751299435?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-1161678810380544612006-10-24T01:31:00.000-07:002006-10-24T01:33:30.390-07:00<span style="color:#ffff00;">కంట్లో నలుసు తొలిగిపోదు<br />వాన కురవని నేలల్లో<br />వాగ్దానం నెరవేరని బతుకుల్లో<br />నెర్రెలిచ్చిన నేలకు కన్నీళ్ళ మడులు</span><br /><br /><span style="color:#ffff00;">గంగిరెద్దు కొమ్ములకు<br />గుడ్డముక్కల తళుకులు<br />గురిచూసి విసిరే వల</span><br /><br /><span style="color:#ffff00;">దగాపడిన కాలువల కధలు కంచికిపోయి<br />నీతిబొట్టులేని పాపం ఇంకుడు గుంటలదవుతుంది</span><br /><br /><span style="color:#ffff00;">మోక్షమివ్వని పెద్దోళ్ళ తలపాగాల్లో<br />కుదేలయిన ప్రాణాలు<br />కొనఊపిరితో తొంగిచూస్తున్నాయి</span><br /><br /><span style="color:#ffff00;">బాకీబతుకులకి<br />చలనరహితమైన కాలం<br />దుఃఖోపశమనం అవుతుంది</span><br /><br /><span style="color:#ffff00;">ఫొద్దుపొడిచినా కానరాని<br />సూరీడి అలసత్వానికి<br />నిజం చింతచెట్టు నీడలో కలిసిపోయింది</span><br /><br /><span style="color:#ff0000;">-మల్లవరపు ప్రభాకరరవు<br />(2000)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-116167881038054461?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-1161510350776098702006-10-22T02:43:00.000-07:002006-10-22T02:45:50.776-07:00<span style="color:#33ff33;">నీ కళ్ళ కదలికల్లో వెన్నెల చల్లదనం చూస్తూ<br />నీ అడుగుల సవ్వడిలో సెలయేటి గలగలలు వింటూ<br />నీ చిర్నవ్వు మెరుపులో అనంత సౌందర్యాన్ని అనుభవిస్తూ<br />నిన్ను నాహృదయానికి హత్తుకుంటాను<br />కన్నా!<br />ఫ్రేమంటే రక్తాన్ని స్తన్యంగా మార్చడమే కదూ<br />మాతృత్వపు మధురిమతో నీకు జోలపాడడమే కదూ…</span><br /><br /> <span style="color:#ff6600;">-మల్లవరపు ప్రభాకరరావు<br /> (1996) </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-116151035077609870?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-1161509620939207752006-10-22T02:29:00.000-07:002006-10-22T02:33:40.946-07:00నా శరీరాన్ని గదిలో పారేసి<br />నా ఆలోచనలతో పారిపోతాను<br />ఎన్ని స్వప్నాలను పారేసుకున్నాను<br />కాంక్రీటు గోడలమధ్య<br />హిపోక్రసీ నవ్వుల మధ్య<br />విరబూసిన సినీతార చిర్నవ్వు టిక్కెట్ల మధ్య<br />ఎన్ని స్వప్నాలను సాయంత్రపు కల్తీమాటల మధ్య అణిచేసాను<br />ఒక్కో స్వప్నాన్ని వెతుక్కుంటూ<br />పచ్హని పొలాల మధ్యలోకి<br />పొగచూరిన పల్లె గోడల పగుళ్ళలోకి దూకుతాను<br />కల్తీ తెలీని పంటకాలువ గలగలలో తేలిపోతాను<br />పల్లె ఙ్ఞాపకాల చేయి పట్టుకొని నిన్నటి వైపు నడచిపోతాను<br />అర్ధరాత్రి రెండో ఆట హార్రర్ సినిమా చూసిన రోడ్డు తటపటాయింపులులేని<br />మట్టి రోడ్డు మీద దూరంగా వినిపించే<br />యెద్దులబండి గజ్జెల చప్పుడు ఆప్యాయతతో పలకరిస్తుంది<br />పల్లెతల్లి పచ్చని చేల చీరంచుతో స్వాగతం చెప్తుంది<br />పసితనపు ఛాయలు పోని పల్లె అమాయకంగా నవ్వేస్తుంది కందిచేల గలగలలా<br />వంపులు తిరిగిన కాలువ ఇంకా గుర్తున్నానా అంటూ ప్రశ్నిస్టూన్నట్లే వుంతుంది<br />ఒక్కసారిగా వళ్ళు తడుపుకోవాలనిపిస్టుంది<br />కళ్ళు తుడుచుకోవాలనిపిస్తుంది<br />రూపాయల్లో కొంటున్న నీల్లుఙ్ఞాపకమొచ్చి మొహం తిప్పుకొంటాను<br />కాలువ చుట్టూ ఙ్ఞాపకాలు నడిచొస్తుంటే<br />పలకరించలేక గొంతు మూగవోతుంది<br />పెద్దవాళ్ళ అరుపులు, చొప్పదంట్లమోతలు నుంచి<br />ఆటవిడుపు కాలువ అలల లాలింపులోనే దొరికేది<br />మా నగ్నత్వాన్ని ఒడ్డున పెట్టి కాలువ ఒడిలో కరిగిపోయేవాళ్ళం<br />ఇప్పుడేమి మిగిలిందని...<br />ఎప్పటి ఙ్ఞాపకాలు ...<br />కోడిపుంజు కొక్కొరొకో మేలులొలుపులు,<br />తెల్లారగట్ల కావిల్ల చప్పుల్లతో పల్లె నిద్ర ముసుగు తీస్తుంది<br />తెల్లారి తెల్లారంగనే పల్లె కళ్ళాపి స్నానాలు చేస్తుంది<br />పడుచు పిల్లల చేతుల్లో ముగ్గులందాలద్దుకొని పల్లె ముసిముసిగా నవ్వుతుంది<br />పల్లె ఎప్పుడూ నవ్వుతుంది<br />చిన్నపిల్లల చిర్నవ్వులలో కాకరపువ్వొత్తులు పూస్తున్నప్పుడు<br />క్రొత్తగా వచ్చిన వోణీ తెచ్చే కలలు మొగ్గతొడుగుతున్నప్పుడు పల్లె నవ్వుతుంది<br />పంటలన్నీ చేతికొచ్చి ధాన్యం తూర్పారపడుతున్నప్పుడు<br />పల్లె రంగు రంగుల గాలిపటమై ఎగురుతుంది<br />పెద్దాళ్ళ నీతిబోధలకు పడుచుకుర్రాళ్ళ పొగరుబోతు ఆత్మవిశ్వాసాలకు మధ్య<br />పల్లె సాక్షిగా మిగిలిపోతుంతుంది<br />పల్లె నవ్వడమేకాదు కన్నీరెడ్తుంది కూడా<br />నిన్నంతా చుక్కల వోణీలో తనచుట్టూ తిరిగిన చిన్నది పట్టుచీరతో అత్తారింటికెళ్తున్నప్పుడు<br />వీడ్కోలు చెబ్తూ కన్నీరెడ్తుంది<br />పల్లె ఙ్ఞాపకాలు తెచ్చే కన్నీటితో హృదయం బరువెక్కుతుంది<br />పల్లెపాటలు..ఎప్పటికీపాడుబడవనివై నాలో ఎన్నెన్నో రాగాలు...<br /><br /> - మల్లవరపు ప్రభాకరరావు<br /> (1996)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-116150962093920775?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-1160718061688790962006-10-12T22:37:00.001-07:002006-10-12T22:41:01.690-07:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2216/3950/1600/kuturu[1].jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2216/3950/200/kuturu%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-116071806168879096?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-1160717656026947282006-10-12T22:30:00.000-07:002006-10-12T22:34:16.026-07:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2216/3950/1600/koduku[1].jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2216/3950/200/koduku%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-116071765602694728?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-1160716331940705182006-10-12T22:10:00.001-07:002006-10-12T22:12:11.946-07:00జాను కవి గారి భార్య,కొడుకు,కూతుర్లు...అందరూ కవులే!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-116071633194070518?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-1160714058542986882006-10-12T21:08:00.000-07:002006-10-12T21:39:08.686-07:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2216/3950/1600/johnkavi.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2216/3950/200/johnkavi.jpg" border="0" /></a><br /><p><span style="color:#33ff33;">జాను కవి గారు 2-1-1927 లో జన్మించారు. మల్లవరపు దావీదు,శ్రీమతి రత్నమ్మ గార్లు వీరి తల్లి తండ్రులు.ఆంధ్రప్రదేశ్ లోని ప్రకాశం జిల్లాలోని చీమకుర్తి వీరి జన్మ స్థలం! వీరి కుటుంబానికో ప్రత్యేకత ఉంది. వీరి కుమారుడు రాజేశ్వరరావు, కుమార్తె కోటి రత్నమ్మ, మనవడు ప్రభాకరరావు లు మంచి కవులు.ఒక మనవడు మంచి చిత్రకారుడు.జాను కవి గారు ది:12-08-2006 న మరణించారు.<br /></span><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-116071405854298688?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35491123.post-1159967188159176462006-10-04T05:46:00.000-07:002006-10-04T06:06:28.166-07:00<span style="color:#ff0000;">డియర్ ఫ్రెండ్స్!</span><br /><span style="color:#3333ff;">మల్లవరపు జాన్ కవి గారు తెలుగు పద్య కవులలో ఒకరు! అయన ఈమధ్య చనిపోయారు.ఆయన జ్ఞాపకార్ధం ఒక సాహిత్య సంచికను తీసుకొస్తున్నారు. కనుక ఆయనతొ మీకు గల అనుబంధాన్ని పంచుకోవాలంటె ఈ క్రింది చిరునామాకి మీ రచనలను పంపవలసినదిగా కోరుతున్నాం!</span><br /><span style="color:#3333ff;">ఇట్లు </span><br /><span style="color:#ff0000;">డా.దార్ల వెంకటెశ్వరరావు. </span><br /><span style="color:#ff0000;">మల్లవరపు ప్రభాకర రావు. ]</span><br />మా మెయిల్స్<br /> <a href="mailto:vrdarla@yahoo.com">vrdarla@yahoo.com</a><br /><a href="mailto:prabhakararao_mallavarapu@yahoo.co.in">prabhakararao_mallavarapu@yahoo.co.in</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35491123-115996718815917646?l=mallavarapu-johnkavi.blogspot.com' alt='' /></div>జాన్ కవిhttp://www.blogger.com/profile/05582958238275494979noreply@blogger.com0